"คิดถึงโดราเอมอน" เราทุกคนล้วนมี "โนบิตะ" ซ่อนอยู่

“เหนื่อยไหมครับ... กับการเป็นผู้ใหญ่ในโลกที่ไม่มีประตูไปที่ไหนก็ได้?”

สวัสดีครับทุกคน พี่ปั่นเองนะ

วันนี้ (23 กันยายน) ถ้าเราลองย้อนเวลากลับไปเมื่อ 30 ปีที่แล้ว หรือในปี พ.ศ. 2539 มันคือวันที่โลกนี้ได้สูญเสีย อาจารย์ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ (Hiroshi Fujimoto) หรือที่พวกเรารู้จักกันดีในนามปากกา "ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ" (Fujiko F. Fujio) ผู้ให้กำเนิดโดราเอมอนไปตลอดกาลครับ

แม้เวลาจะผ่านมาถึง 3 ทศวรรษแล้ว แต่สำหรับผู้ใหญ่หลายคนที่กำลังเหนื่อยล้าจากการทำงาน ทำไมเราถึงยังเผลอมองไปที่ลิ้นชักโต๊ะ แล้วแอบหวังลึก ๆ ว่าจะมีหุ่นยนต์แมวสีฟ้าโผล่ออกมาพร้อมกับไทม์แมชชีนอยู่เสมอ?

คำตอบคือ... เราไม่ได้อยากได้ของวิเศษเหล่านั้นแล้วล่ะครับ แต่มันเป็นเพราะเราโหยหา "พื้นที่ปลอดภัย" ต่างหาก

โดราเอมอน... สัญลักษณ์ของการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไข

ในทางจิตวิทยา ความรู้สึกโหยหาอดีต (Nostalgia) มักจะเกิดขึ้นเมื่อเราเจอความเครียดหรือความไม่แน่นอน สมองจะพาเรากลับไปหาความทรงจำที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัย โดราเอม่อนเปรียบเสมือนตัวแทนของความรักและการยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ว่าโนบิตะจะทำเรื่องผิดพลาด สอบได้ศูนย์คะแนน หรือขี้ขลาดแค่ไหน โดราเอมอนก็ไม่เคยทิ้งโนบิตะไปไหนเลย

ในโลกของผู้ใหญ่ที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและการตัดสิน การมีใครสักคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเราในวันที่เราทำพลาดแบบสุด ๆ มันคือของวิเศษที่ล้ำค่าที่สุดแล้วครับ

เราทุกคนล้วนมี "โนบิตะ" ซ่อนอยู่ข้างใน

อาจารย์ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ไม่ได้สร้างโนบิตะให้เป็นแค่เด็กขี้เกียจ แต่เขาคือภาพสะท้อนของ "คนธรรมดา" อย่างพวกเราทุกคนที่มีมุมอ่อนแอ เคยร้องไห้ และเคยอยากได้ทางลัดมาแก้ปัญหาชีวิต

แต่ถ้าเราสังเกตดี ๆ สิ่งที่อาจารย์พยายามสอนเราผ่านตัวละครเสมอคือ ของวิเศษไม่เคยแก้ปัญหาที่ต้นเหตุได้จริง สุดท้ายสิ่งที่ทำให้โนบิตะผ่านวิกฤตไปได้ คือ "ความกล้าหาญ" ที่จะลุกขึ้นมายืนด้วยขาของตัวเอง แม้ในใจจะกลัวจนขาสั่นก็ตาม

ในวันที่ไม่มีของวิเศษ เราจะเติบโตอย่างไร?

ชีวิตจริงของเราไม่มีของวิเศษ ไม่มีขนมปังช่วยจำ และไม่มีไทม์แมชชีนให้กลับไปแก้ไขอดีต แต่เรามี "ความเข้มแข็ง" ที่ซ่อนอยู่ข้างในครับ ทุกครั้งที่เราทำพลาด ล้มลง หรือร้องไห้ ขอให้รู้ไว้ว่ามันเป็นเรื่องธรรมดามาก ๆ อนุญาตให้ตัวเองอ่อนแอบ้าง เป็นโนบิตะบ้างในบางวันก็ไม่เป็นไรครับ

แม้โลกนี้จะไม่มีอาจารย์ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ และไม่มีโดราเอมอนมาคอยซับน้ำตาให้เราในชีวิตจริง... แต่เราสามารถเป็นโดราเอมอนให้กับตัวเองและคนรอบข้างได้ ด้วยการใจดีกับตัวเองให้มาก ๆ และเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้แก่กันและกัน

รำลึกถึงอาจารย์ผู้สร้างรอยยิ้ม และขอส่งกอดอุ่น ๆ ให้เพื่อน ๆ วัยผู้ใหญ่ทุกคน ค่อย ๆ เติบโตไปตามจังหวะของตัวเองนะ ไม่ต้องรีบ พี่ปั่นและ The Study จะคอยเป็นลิ้นชักโต๊ะที่พร้อมรับฟังพวกเราเสมอครับ!

ปั่นว่างั้น

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

ข้อมูลการเสียชีวิตของอาจารย์ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ (ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ) เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2539

หลักจิตวิทยาว่าด้วยความโหยหาอดีต (Psychology of Nostalgia) ที่ระบุว่าความทรงจำวัยเด็กช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจและสร้างความรู้สึกปลอดภัยในยามเครียด